Begrijpen van Italiaanse E-Factureringsregels
Italië heeft een uitgebreid en verplicht elektronisch factureringssysteem voor bijna alle soorten transacties, waardoor het een leider is in digitale belastingnaleving binnen de EU. De verplichting voor elektronische facturering werd in fasen geïntroduceerd, te beginnen met Business-to-Government (B2G) transacties in maart 2015. Dit werd later uitgebreid naar alle binnenlandse Business-to-Business (B2B) en Business-to-Consumer (B2C) transacties vanaf 1 januari 2019. Vanaf 1 januari 2024 zijn alle btw-geregistreerde bedrijven, ongeacht hun grootte of omzet, verplicht om te voldoen aan de e-factureringsplicht, waarbij eerdere vrijstellingen voor micro-ondernemingen zijn opgeheven.
Naleving van de Italiaanse elektronische factureringsregels vereist voornamelijk dat bedrijven:
- Facturen genereren in het specifieke XML-formaat dat bekend staat als FatturaPA.
- Deze elektronische facturen uitsluitend verzenden via het centrale uitwisselingsplatform van de overheid, het Sistema di Interscambio (SdI).
- Alle elektronische facturen digitaal opslaan, samen met hun aflever- en ontvangstbevestigingen, gedurende minimaal 10 jaar, waarbij de authenticiteit, integriteit en leesbaarheid in de loop van de tijd wordt gewaarborgd via een proces dat Conservazione Elettronica a Norma wordt genoemd.
Sancties voor niet-naleving kunnen aanzienlijk zijn. Het niet uitgeven van een e-factuur of het uitgeven ervan buiten het SdI-systeem wanneer dit vereist is, kan leiden tot administratieve boetes variërend van 90% tot 180% van het btw-bedrag dat verschuldigd is op de ontbrekende factuur. Voor late verzending van een factuur via SdI geldt een boete van €2 per factuur, met een maximum van €400 per maand. Deze boete wordt gehalveerd tot een maximum van €200 als de verzending binnen 15 dagen na de oorspronkelijke deadline plaatsvindt. Bovendien kan het niet voldoen aan de e-factureringsplicht het recht van de ontvanger om btw af te trekken in gevaar brengen.