Begrijp de regelgeving voor elektronische facturering in Denemarken
Denemarken loopt al lange tijd voorop in het digitaliseren van zijn factureringsprocessen, vooral binnen de publieke sector. Verplichte elektronische facturering voor business-to-government (B2G) transacties werd in 2005 geïntroduceerd, waardoor Denemarken een van de eerste Europese landen was die een dergelijke vereiste implementeerde. Deze baanbrekende stap was bedoeld om de openbare aanbesteding te stroomlijnen en de efficiëntie te verbeteren. Leveranciers die goederen of diensten aan openbare autoriteiten leveren, moeten facturen elektronisch indienen, aangezien papieren facturen niet worden geaccepteerd.
Het juridische kader voor het factureren van openbare autoriteiten vereist naleving van specifieke gestructureerde formaten, voornamelijk Peppol BIS Billing 3.0 en OIOUBL 2.1, die beide voldoen aan de Europese e-factureringsnorm (EN 16931). De nationale digitale infrastructuur, NemHandel, is opgericht om deze vereiste te ondersteunen en is verbonden met het bredere Peppol-netwerk, waardoor flexibele indieningsmethoden mogelijk zijn.
Meer recent heeft de Wet op Digitale Boekhouding, aangenomen in 2022, de reikwijdte van digitale vereisten aanzienlijk verbreed. Hoewel er momenteel geen verplichte business-to-business (B2B) e-factureringsvereiste is, verplicht de wet bedrijven om gecertificeerde digitale boekhoudsystemen te gebruiken die in staat zijn gestructureerde elektronische facturen te genereren en te ontvangen. Deze wetgeving wordt gefaseerd geïmplementeerd, waarbij de meeste bedrijven, inclusief kleine bedrijven met een jaarlijkse omzet van meer dan DKK 300.000 gedurende twee opeenvolgende jaren, tegen januari 2026 (of juli 2026 voor bedrijven die interne boekhoudsystemen gebruiken) moeten voldoen. De Deense Ondernemingsautoriteit (Erhvervsstyrelsen of ERST) is verantwoordelijk voor deze beleidsmaatregelen en de certificering van boekhoudsystemen. Deze evolutie betekent een verschuiving naar een "gereedheidsgebaseerd" e-factureringsjurisdictie, waarbij de nadruk ligt op systeemcapaciteit in plaats van een strikte verplichting per transactie voor B2B.